Τα τελευταία 12 χρόνια θυμάμαι μονο αποχαιρετισμούς..
ΚΙΛΚΙΣ - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Νύχτα ακόμη ταξιδεύοντας με το αυτοκίνητο για το αεροδρόμιο χαζεύω πάντα τα αστέρια και ρουφάω κάθε εικόνα κάθε μυρωδιά πριν φύγω, ποιος ξέρει για πόσο....Αποχαιρετάω τους δικούς μου και περνάω τον έλεγχο δίχως να κοιτάξω πίσω... Τα μάτια μου γεμίζουν δάκρυα, αλλά δεν κοιτάζω ποτέ πίσω.. Εμείς οι Πόντιοι δεν λέμε ποτε ΑΝΤΙΟ... Ποτέ δεν φεύγουμε για πάντα απο έναν τόπο, πάντα ξαναγυρνάμε...
Τα τελευταία 12 χρόνια έχω αλλάξει πολλά σπίτια... Μαζεύω, πακετάρω και παράλληλα αποχαιρετάω κάθε γωνιά του σπιτιού... Εκεί ξέρω πως δεν θα ξαναγυρίσω ποτέ... Ανάμεσα στα χαρτοκιβώτια και στις ταινίες τρέχουν οι αναμνήσεις γύρω μου... Πότε μου γελάνε και πότε μου κλαίνε
Στο ένα σπίτι παντρεύτηκα, στο άλλο άκουσα τον γιο μου να λέει τις πρώτες του λέξεις, στο επόμενο είδα τον δεύτερο γιό μου να κάνει τα πρώτα του βήματα...
12 χρόνια και συνεχίζουμε... Με μια βαλίτσα στο χέρι γεμάτη αναμνήσεις και εμπειρίες...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου