ΤΟ ΤΣΙΡΚΟ…
Κάποιες φορές νιώθω
πως βρίσκομαι σ’ ένα τσίρκο….
Από την είσοδο
ξεχωρίζω τους θεατές…
Αυτούς που κάθονται
σε μια καρέκλα και γελούν με τα αστεία ή τρομάζουν με τα επικίνδυνα νούμερα …
Συμμετέχουν μόνο αν
κάποιος τους απλώσει το χέρι και τους τραβήξει στο κέντρο του τσίρκου…
Πρώτοι θα ξεχωρίσουν
οι γελοτοποιοί… Θα κλέψουν τις καρδιές
όλων με τα αστεία τους… Στο πρόσωπό τους πάντα ζωγραφισμέβο ένα χαμόγελο… Μα
όταν στο τέλος βγει το μακιγιάζη θλίψη τους μπορεί και να τσακίσει κόκκαλα… Βλέπετε
το να προκαλούν το γέλιο στους γύρω τους είναι η άμυνά τους…
Θα ακολουθήσουν οι
μάγοι…. Έχουν την ικανότητα να εξαφανίζουν τα μαντήλια και να εμφανίζουν
λουλούδια…
Οι θυριοδαμαστές
είναι αυτοί που διαχάζουν. Άλλοι θαυμάζουν το θάρρος τους να τα βάζουν με τα
λιοντάρια και άλλοι νιώθουν απέχθεια απέναντι σε αυτούς που βασανίζουν τα αποδυναμωμένα αυτά ζώα…
Κάπου εκεί βρίσκονται
και οι ακροβάτες… Είναι εκείνοι που ακροβατούν μεταξύ ειλικρίνιας και αγένειας…
Μεταξύ της αλήθειάς ΤΟΥΣ και του ψέματός
ΤΟΥΣ…
Βλέπετε… είναι πολύ
εύκολο να κρυβεσε πίσω από τη λέξη ειλικρίνια και να ανοίγεις το στόμα σου και
να λές ότι σκέφτεσαι χωρίς να χρησιμοποιείς το μυαλό σου… Η ειλικρίνια είναι αρετή όταν έχει στόχο το
να βοηθήσει κάποιον και όχι να τον
προσβάλει…
Ο καθένας τους έχει
λεναν ρόλο μες το τσίρκο…
Όμως κάποιες φορές ο
μάγος μπορεί να γίνει ακροβάτης ή ο γελοτοποιός θυριοδαμαστής
Ένα όμως είναι
σίγουρο…
Τον ρόλο σου μες το
τσίρκο εσύ τον επιλέγεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου